SA PANGALAWANG PAGKAKATAON

Nanginginig akong nakatayo sa malaking lumang pintuan. Kabado. Namumutil ang pawis. Pero ito na to. Ito na talaga at wala na itong atrasan pa.

Unti-onti ng bumubukas ang malaking lumang pintuan sa aking harapan. Yumuko akong nakangiti kahit nanginginig. Kasaba’y nito, ay dahan-dahan ko namang iniangat ang masayang mukha ko.

Bukas na ang pintuan. Nakangiti akong naluluha sa saya. Hindi ko maipaliwanag. Basta.

Nagtataka. Nanlaki ang aking mga mata.

Continue reading “SA PANGALAWANG PAGKAKATAON”

Advertisements

PAGPILI

Isa, dalawa, tatlong minuto.

Apat, lima, anim na oras.

Pito, walo, siyam na buwan. Nadagdagan pa ng tatlo, isang taon… pumikit ako, ayoko na. Naluluha ako, parang ayoko na.

Paulit-ulit kong tinanong ang aking sarili, kaya mo pa ba? Ako naman si tanga, sasagot “Oo, kaya ko pa, kaya ko pa, diba?”. Kahit sa tuwing susubukan kong tumingin sa paligid, palingon palang ako, ramdam ko na ang pag-iling nila. Yung sabay-sabay, paulit-ulit, nakakarinding “Tama na, sumuko kana. Isuko mo na sya”.

Continue reading “PAGPILI”